วันพุธที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2555

สื่อการสอนเกี่ยวกับเรื่องความรักของแม่

                                                                                 

ประวัติ มจร.และพิธีการซ้อมรับปริญญา

                                 
                                                                           

เรื่องที่ควรทราบของ (นักธรรมชั้นตรี)


นักธรรมชั้นตรี ประกอบด้วยเนื้อหาดังนี้
๑. วิชาเรียงความแก้กระทู้ธรรม
วิชาเรียงความแก้กระทู้ธรรม เป็นวิชาที่ต้องอาศัยทั้งศาสตร์ และ ศิลป์ ที่กล่าวว่าเป็นศิลป์ เพราะการเรียงความเป็นเรื่องของความงดงามในการใช้ภาษา ส่วนที่กล่าวว่าเป็นศาสตร์นั้น เพราะการเรียงความเป็นวิชาที่มีหลักการ มีทฤษฎี วิธีการที่เป็นแบบแผนชัดเจน ฉะนั้น ผู้ที่จะเรียงความได้ดีต้องมีความรู้ในด้านภาษาดีพอสมควรและเรียนรู้หลักการวิธีการจนเข้าใจ ตลอดจนมีประสบการณ์ผ่านการฝึกหัดมาอย่างดีวิธีเรียงความแก้กระทู้ธรรม นอกจากจะทำให้ผู้เรียนขบคิดหัวข้อธรรมะให้แตกฉานสามารถเข้าใจได้ด้วยตนเองแล้ว ยังเป็นการส่งเสริมให้ผู้เรียน นำเสนอแก่ผู้อื่นให้เข้าใจได้ด้วยภาษาเขียนตรงกับหลักการเรียนการสอนที่มุ่งให้ผู้เรียนรู้จักคิด ลงมือทำ และ นำเสนอ หรือ ที่เรียกสั้นๆ ว่า คิด ทำ นำเสนอ
สำหรับนักธรรมชั้นตรี ต้องแต่งอธิบายให้สมเหตุสมผลอ้างสุภาษิตอื่นมาประกอบ ๑ สุภาษิต บอกชื่อคัมภีร์ที่มาแห่งสุภาษิตนั้นด้วย สุภาษิตที่อ้างมานั้นต้องเรียงเชื่อมความให้ติดต่อสมกับเรื่องกระทู้ตั้ง ชั้นนี้กำหนดให้เขียนลงในใบตอบ ตั้งแต่ ๒ หน้าขึ้นไป และต้องเขียนเว้นบรรทัด
๒. วิชาธรรมวิภาค
วิชาธรรมวิภาค เป็นวิชาที่มุ่งศึกษาหลักธรรม คำสอน ในพระพุทธศาสนา เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง และนำไปเป็นหลักหยึดในการดำเนินชีวิตให้ถูกต้องดีงาม อันจะนำความสุขสงบให้บังเกิดขึ้นแก่ชีวิตตนเอง และสังคมส่วนรวมหลักธรรมในวิชาธรรมวิภาคนี้ ท่านจัดไว้เป็นหมวด ตั้งแต่ ทุกะ หมวด ๒ ถึง ทสกะ หมวด ๑๐ ปกิณกะ หมวด เบ็ดเตล็ด รวมถึงคิหิปฏิบัติ คือ หลักปฏิบัติสำหรับผู้ครองเรือน
๓. วิชาพุทธประวัติ
วิชาพุทธประวัติ เป็นวิชาที่มุ่งให้ผู้เรียนได้ทราบประวัติของพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นบุคคลที่มีอยู่จริง ในประวัติศาสตร์ของมวลมนุษย์ การทราบภูมิหลัง ความเป็นมาของพระพุทธเจ้าจะทำให้เกิดศรัทธาปสาทะ ยอมรับนับถือพระพุทธเจ้าอย่างถูกต้อง ที่สำคัญเมื่อได้ทราบพระจริยาวัตรของพระพุทธองค์แล้ว จะทำให้ได้แบบแผนที่ดีงามในการดำเนินชีวิต และมีความมุ่งมั่นตั้งใจ ในการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธองค์
๔.วิชาวินัยมุข
วิชาวินัยมุข กล่าวถึงพระวินัย ซึ่งเป็นคำสอนที่พระพุทธเจ้าทรงตั้งขึ้น เป็นกฎเกณฑ์ข้อบังคับ ระบุถึงโทษมากโทษน้อยตามความผิดที่กระทำ แล้วสั่งสอนให้สำรวมระวังมิให้ปฏิบัติผิด ให้ปฏิบัติตามข้อที่ทรงอนุญาต งดเว้นข้อที่ทรงห้าม วิชาวินัยจึงเป็นวิชาที่มุ่งให้ผู้ศึกษาทราบรายละเดียดของพระวินัย แล้วมุ่งรักษาให้บริสุทธิ์ พระวินัยชื่อว่า เป็นรากแก้วของพระศาสนา เพราะเป็นตัวบ่งชี้ หรือวัดความเจริญและความเสื่อมของพระพุทธศาสนาได้ ทั้งนี้ดูได้จากการปฏิบัติตามพระวินัยของพระภิกษุ หากปฏิบัติตามพระวินัยได้มาก ก็แสดงว่าเจริญ และหากปฏิบัติย่อหย่อนก็แสดงว่าเสื่อม
ในส่วนของวินัยมุขนี้จะกล่าวถึงศีลของพระภิกษุ ๒๒๗ ข้อ
๕ วิชาศาสนพิธี
วิชาศาสนพิธี เป็นวิชาที่กล่าวถึงพิธีกรรมหรือระเบียบแบบแผนที่จะพึงปฏิบัติในทางศาสนา ซึ่งนอกจากจะสื่อความหมายไปถึงหลักจริยธรรมในศาสนาแล้ว ยังเป็นพิธีกรรมที่ทำให้พุทธศาสนิกชนมีระเบียบแบบแผนที่ดีงาม และเมื่อปฏิบัติได้ถูกต้องตามระเบียบแบบแผนแล้ว ก็นับว่าบุคคล กลุ่มคน สังคมนั้นๆ มีความเจริญ มีระเบียบแบบแผนเป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่น กลายเป็นอารยธรรมทางศาสนาที่งดงาม เป็นที่ชื่นชมของผู้รู้ทั่วไป
วิชาศาสนพิธีสำหรับนักธรรมและธรรมศึกษาชั้นตรี มีเนื้อหา ครอบคลุมพิธีกรรมที่ประพฤติปฏิบัติกันในชีวิตประจำวัน เช่น พิธีถวายทาน พิธีแสดงความเคารพ เป็นต้น


วันอังคารที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555

จงทำตัวให้มีคุณค่าเมื่อเกิดมาอยู่ในโลกนี้

                                ทุกสิ่งทุกอย่างมีค่าแก่โลก
@ ต้นไม้ให้  ความร่มรื่น  แก่ชีวิต                    นกตัวนิด  ให้เสียงเพลง  แก่โลกหล้า
ดอกไม้น้อย  ยังให้ความ  ชื่นบานตา                  แม้ต้นหญ้า  ก็ยังให้  ออกซิเจน
แล้วตัวเรา  ที่เกิดมา  ในโลกนี้                        ทำสิ่งดี  ใดไว้  ให้โลกเห็น
กินนอนเล่น  เท่านั้นหรือ  ที่ทำเป็น                    ไม่ดีเด่น  กว่าบรรดา  ต้นหญ้าเลย
พรรณหมู่ไม้  โตได้  วันละนิด                         อันความงาม  พาจิต  คนสดใส
ก่อนเหี่ยวแห้ง  หมู่แมลง  ยังชื่นใจ                    ดูดเกสร  ร่อนไป  เลี้ยงรวงรัง
อันคนเรา  เกิดมาอยู่  คู่กับโลก                        มีทุกข์โศก  โรคร้าย  ตายลงฝัง
ชีวิตดับ  ลับโลกไป  เพราะกายพัง                     ควรปลูกฝัง  ดีไว้  ให้โลกชม........
                                     

บทกลอน (เกี่ยวกับวันแม่)

                                           แม่ประคองครรภ์  
@ เมื่อรู้ว่าตัวเธอนั้นตั้งท้อง
เฝ้าประคองด้วยใจที่มุ่งหวัง
สิ่งที่ชอบเผ็ดร้อนเธอระวัง
เพื่อปกกันลูกน้อยจะกระเทือน
แม้ไม่รู้ว่าจะชายหรือหญิง
เธอประวิงเฝ้านับครบวันเคลื่อน
แม้จะเจ็บจะกลัวตัดทั้งปวง
เธอปลื้มทรวงเสียงแว้แรกเริ่มดัง
เริ่มตั้งไข่ใจพองประคองลูก
ความพันผูกแนบแน่นสุดขานไข
เริ่มหัดเดินหัดพูดแม่สุขใจ
ก้าวแรกได้ให้ลูกด้วยผูกพัน
แม่เป็นครูคนแรกของชีวิต
ชี้ถูกผิดให้ลูกรู้ด้วยความฝัน
เติบโตใหญ่รวยจนไม่สำคัญ
ขอลูกฉันเป็นคนดีของสังคม
มาวันนี้แม่เริ่มแก่ชราล้า
แม่มองหาลูกทุกคนอยู่ที่ไหน
จากอกแม่ลืมแม่ไม่ห่วงใย
ถึงเศร้าใจแต่แม่ไม่โกรธเคือง
ถ้าใครยังมีแม่ขอเชิญเถิด
กราบเท้าเทิดบาทแม่ประเสริฐเหลือ
กตัญญูรู้คุณบุญคุ้มตัว
แม้สิ่งชั่วต้องแพ้พ่ายกตเวทิตาคุณ
กตัญญูรู้คุณบุญคุ้มตัว
แม้สิ่งชั่วต้องแพ้พ่ายกตเวทิตาคุณ
กตัญญูรู้คุณบุญคุ้มตัว
แม้สิ่งชั่วต้องแพ้พ่ายกตเวทิตาคุณ

@ รักของแม่ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งไหน

หาสิ่งใดมาเทียบมิได้หนา
ตั้งแต่แม่ตั้งท้องคลอดลูกยา
อีกน้ำนมของมารดาให้ลูกกิน
แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกน้อย
แม่เฝ้าคอยพัดวีให้ลูกสิ้น
แม่ยอมอดเมื่อให้ลูกนั้นได้กิน
แม่ยลยินลูกน้อยดั่งกลอยใจ